Peter A.G. van Bergeijk. Achter "beroep:" vult zelfs Hanneke tegenwoordig in: "hoogleraar economie en autonoom beeldend kunstenaar". Dus dat zit wel snor. Wie vooral geïnteresseerd is in de econoom blijft hier, wie nòg meer over de kunstschilder en graficus Peeter Burgeik wil weten volgt de links die links staan. Overigens berust iedere overeenkomst van dit economieweblog met de werkelijkheid (zoals men van de moderne professionele economiebeoefening wel gewend is) louter op toeval
ƒ
maandag, maart 30, 2009
Verrassing
I was expecting to see black, but this red is very good indeed, schreef ik Emma en zij faxte 90 pagina's correcties op het binnenwerk zodat ik er weer even tegen kan.
In de aanloop naar een nieuwe economen-kunstenaars expositie kwam ik de afgelopen twee weken drie exemplaren tegen: Richardt (een Deense fotograaf die nu op Nijenrode MBA loopt, Philip (het mooiste exemplaar van de collectie, want econometrist) en vandaag Liesbeth die van verkeer en waterstaat overstapte naar de Academie. Ieder zo met zijn eigen verhaal en redenen en samen met de gang van de wealth of creations een bijzondere collectie.
Nadat we ons enige maanden dagelijks door de opgebroken puinhopen en trottoirs hebben moeten worstelen nadert deze statige promenade in het hartje van Den Haag dan zijn einde. Het gekke is dat ik me niet kan herinneren hoe het er uitzag voordat het opbreken begon. Maar het effect is hoogst prima zo.
This press release has been published ahead of the embargo date of 25 March due to a breach of the embargo by Bloomberg and in all fairness to other media.
zet de WTO er dan bij als de voorspellingen die op 25 maart naar buiten hadden moeten komen voortijdig weglekten. De daling gaat overal gebeuren, zowel in de OESO (-10%) als daarbuiten (-3 tot -4% gemiddeld in ontwikkelingslanden, maar veel sterkere dalingen in bij voorbeeld China). De voorspelling vooronderstelt heroisch een normaal recessie patroon, namelijk van herstel
where trade falls, remains weak for a time and then resumes its upward trajectory and begins to return to its previous trend
Ofschoon somber is het dus een veel te optimistische voorspelling.
De ontvlechting van internationale waardeketens neemt nu dramatische vormen aan blijkt uit de zojuist ten doop gehouden wereldhandelsmonitor van het CPB. Met Henri op het Plein grapte ik dat dit wel meteen de definitieve herbevestiging van de samenhang tussen groei en uitvoer zou gaan opleveren. Zo'n uitbijter trekt al de waarnemingen van de great moderation en de Washington concensus in één keer recht.
De paarse vloerbedekking was uitgerold in het atrium en de sprekers werden in fauteuil neergezet op een wankel podium. In deze huiskamersetting werd het eerder een conversatie dan een debat tussen Walden Bello en het Economendagboek. belangrijkste geschilpunt betrof het idee de G20 te ondergraven en over te stappen naar de VN waar het ging om het ontwerpen van het nieuwe financiele stelsel.
Er was lang een charmante regeling voor kunstenaars (en marktlieden en andere vrijgevestigden). Die konden namelijk lange tijd prima leven zonder inschrijving bij de Kamer van Koophandel. BTW en SOFI nummers zijn probleemloos toegewenst; maar verder mocht de kunstenaar broeden op de kunsten en hoefden er geen domme bureaucratische formulieren te worden ingevuld. Totdat er dan de nieuwe wet op het Handelsregister kwam. Dat gaan een sprong in het aantal ondernemingen in Nederland opleveren. Ondanks de crisis en iedereen gaat zich er straks over verbazen: let maar op! Crisis leidt tot meer zzp-ers - je zult zien. Enfin. Waarom moeten we dit doen? Omdat iedereen dan die arme kunstenaars kan opzoeken en zijn achtergrond checken zodat het zaken doen makkelijker wordt. Ook zullen al deze gegevens worden uitgewisseld ("uiterlijk 2014") zodat het laatste restje vrijheid dat nog rond de kunsten zweefde dan wordt opgeslurpt in de droogstoppelarij van de KvK-ers. Het kost ook nogal wat (44 euro per jaar) en ik moet dat nummer gaan vermelden op websites in emails en op briefpapier en rekeningen. Enfin: eindelijk ondernemer zullen we maar zeggen. Ik laat het nummer denk ik op mijn voorhoofd branden. en ik verwacht een hoop nutteloze informatie en uitnodigingen voor startersbijeenkomsten en zo.
Het is nog erger! Nagekomen 5 april - HILVERSUM - Adressen en telefoonnummers van verscheidene bekende Nederlanders zijn te vinden via Google Maps en andere websites. Deze gegevens komen uit het Handelsregister en zijn aan de sites doorverkocht door de Kamer van Koophandel (KvK). Dat meldde het radioprogramma TROS Radio Online zaterdagavond. Het gaat om BN'ers die als zzp'er (zelfstandige zonder personeel) staan ingeschreven in het openbare Handelsregister. De KvK mag die gegevens verkopen aan derden.
Alle tijdschriftpublicaties en de grey literature op een rij levert dan uitenindelijk toch een te volle boekenkastplank op. Jaren geleden dat ik alles op een rijtje zette. En nu ik het deed, vraag ik me af waarom eigenlijk?
Vandaag miste het economendagboek de trein van 58 maar er was een nog net aansluitende trein van 03 waarbij te Leiden snel moet worden overgestapt. En zie daar: er was ook nog één plekje vrij. Kleine kans op zich. Maar nadat ik me er in had gewurmd kreeg ik een schouderklopje want naast me werd ook de Black Swan gelezen. Is zoiets nou onwaarschijnlijk? (Een redelijk intigrerende vraag gezien het thema van de Black Swan, namelijk het optreden van zeer kleine kansen. We maakten het in januari 2007 ook mee met Zen en de kunst van motoronderhoud. Top boek overigens (bis)
t Is ook niet gering natuurlijk. Ondanks de druk van de populariteitspolls af te zien van aktie. Maar misschien is dat voorlopig eigenlijk wel wat er zou moeten gebeuren omdat zowel bekende theoretische als praktische overwegingen opeens niet meer mee lijken te tellen. Wat is dat toch met het naar voren halen van geplande uitgaven en waarom denken politici dat ze hiermee weg kunnen komen. Als deze crisis echt langdurig is --- en daar ziet het naar uit --- dan ontstaat door al dat naarvorengehaal een gat. Die deuk in de effectieve vraag gaat precies optreden op het moment dat je het het minst kunt gebruiken. Evenzeer is van belang dat burgers zich niet laten foppen. Die begrijpen prima dat nu uitgeven leidt tot grotere schuldbetaling later (en dus hogere belastingen). Het meest probate middel is dan; sparen. En dat gaat ongeveer tweederde doen (want schuld aflossen is ook sparen). Geheel conform de hypothese van de Ricardian equivalence.
De naam is zo moeilijk dat de bestuursleden van deze stichting die het beste voor heeft met grafiek het maar hebben over de oervogel. Een fossiel dat men tegen komt in de steen waarop wordt gelithograveerd. En er is nu een nieuwe penningmeester in aantocht die de schoenendozen leegde en aan het bestuderen is.
Het zat toch wat ongemakkelijk, op die rubberen chesterfields en in plaats van een tafel een verzameling boomstronken in het midden. En de verwarring was er ook en oprecht vanwege het onvermoeibare optimisme van de Amerikanen en CEO's die zich door zo'n kredietcrisis heus niet van de wijs laten brengen. Maar het was wel een goed initiatief, deze internationale denktank, ik hield er een nieuw begrip aan over "next practices" en een voorbeeld om thuis weer met mijn dochters over milieu en scheiding van afval te praten. "CK" vertelde dat zijn dochters niet mochten douchen, maar net als in India een fles water kregen.
Toch een stukje radio gids dat gemaakt wordt in de paar minuten tussen "ja" en "daar gaan we dan". Het economendagboek over het kalkoen-effect, de IMF-braadslee en het kleren van de keizersyndroom.
Ondanks de door merg en been dringende kilte van de kredietcrisis die tevens iedere gedachte aan klimaatverandering en broeikaseffect verdrijft, trekt de lente zich (althans in de residentie) niks aan van de somberte en steken krokussen massaal de kop op. Lente.
Het is iets nieuws. ESB schoof de columnisten in de loop der tijd naar achteren maar zet ze nu plotsklaps weer in het spotlight. Op de voorkant. Ooit misbruikte ik die voorkant om de ware titel van een artikel te laten vermelden "Het Bankenkartel". Boven het artikel stond beleidshalve iets onbegrijpelijks over mobiliteit en concurrentie op de kapitaalmarkt. Dat dekte de lading volgens de redactie niet en ze hadden een punt, maar dat gaf te veel gelazer. Het werd dus de voorkant waar de redactie altijd de vrije hand had (althans dat kon worden geveinsd). En nu dus weer voorop maar dan met mijn financiële zorgen, blijkbaar. Enfin.
Bij het opnieuw inrichten van de fotolijsten kwam ik als een echte eco-archeoloog een stukje geschiedenis tegen dat ik ruimschoots vergeten was althans in deze dimensies. Onder de ingelijste kaft van een EE boekje over EMU zat een tweetal vrolijke foto's die het waard zijn ook digitaal op het Internet te worden gereproduceerd. De afdeling Monetair en Economisch Beleid van de Nederlandsche Bank had destijds namelijk een een traditie hoog te houden van afdelingsuitjes en ik werkte me ruim een half jaar van te voren in alvorens daar als afdelingsdirecteur te beginnen. Derhalve was ik in mijn nopjes toen Lex me vroeg mee te gaan naar het afdelingsweekend in Texel. Het was in de sleepin en ik was er de hele tijd, maar Lex zal vroegtijdig zijn vertrokken want hij is wel op de eerste foto (bij de veerheven) maar niet op de tweede foto aanwezig. In de trein en op het vliegveld en tijdens promoties kwam ik later, ná het UBS avontuur, nog diverse van deze fotogenieke types tegen, waaronder Aerdt, Annemarie, Cees, Focco, Hans, Henk, Jos, Lex, Niek, Paul, Willem en meest recent (vorige week op NS station Schiphol en bevallig liggend op de onderste foto) Greetje.
Ik heb er voor bij het ISS moeten gaan werken maar eindelijk is het gelukt Robert weer eens te treffen. Hij sprak gisteren over microkrediet (en natuurlijk ging het ook over Maxima), maar daarvoor kwam hij bij mij op kantoor langs en we overbrugden moeiteloos de 14 jaar sinds we elkaar - 5 hoogleraarschappen en vier dochters eerder zal ik maar zeggen - voor het laatst troffen. We hadden op het eind van de jaren tachtig twee uitzonderlijk goede en productieve jaren in Groningen als room mates en ook after work brachten we meer tijd door dan gezond was. We bezochten het IMF en de Wereld Bank als "very young professors", ragden met het SARU werelmodel en publiceerden overigens voldoende voor een hele vakgroep. In de jaren daarna logeerde ik nog wel eens een paar dagen in Groningen om bij te tanken, maar daarna verwaterde het contact ook omdat we in heel verschillende vakgebieden terecht kwamen. Veel wisten we allebei nog uit die tijd, maar Robert wist nog als enige dat we onze paper over capital requirements en de gap models destijds op het ISS presenteerden.
Of de duivel er mee speelt, gaat het brandalarm af terwijl ik de laatste hand leg aan de opgemaakte proef voor Economic Diplomacy and the Geography of International Trade. Zo'n 15 jaar geleden was dat niet anders met de eerste druk die verscheen onder de titel Economic Diplomacy, Trade and Commercial Policy. Eerst kwamen de collega's met de oranje hesjes en ik zette de printer aan. Ik was niet van plan te vertrekken zonder hard-copy. Toen kwamen de mensen van interne zaken en die waren hardnekkiger, maar ik was pas bij blz. 72 dus ik ging niet tot uiteindelijk de mannen in de brandweerpakken verschenen en me zonder pardon (en print-out) verdreven. Ik was niet de laatste want Ad sloot de rij (hij was zijn pijp vergeten). Vandaag dus het zelfde scenario, maar nu bleef ik niet hangen om uit te printen (ik verstuurde wel snel een mailtje met alle hoofdstukken als back-up). Ook dit keer viel het mee. De remblokjes van de lift stonden niet helemaal goed afgesteld en hadden wat rook veroorzaakt.
Op weg naar het werk kom je veel vroege vogels tegen. Sjef dikwijls bij CS, maar vandaag dan weer niet. Op een beetje dag als vandaag sla je meerdere vliegen in één slag. Mooi kunnen bijpraten met Sander, Rene en Jasper. De sociale contacten zijn echter niet de enige reden waarom ik nieuwe schoenen kocht en 's ochtends de pas in zet. Onderweg is er veel schoons zoals de hier afgebeelde route laat zien. Variënd van groen tot rood. Bij groen is het goed en wandel je door stadsnatuur (op dit moment overigens vooral geel en paars van de krokus) of langs de cultuur die welig bloeit op en om het noordeinde. In de etalages van de galleries kom je veel onverwachte verrassingen tegen. Zoals deze geknakte 'After sudden, precipituous declines, financial markets inevitably self-correct' Bij oranje is het oppassen geblazen en kan de mp3 beter uit blijven. Bij rood zijn er gevaarlijke struikelpunten. Valpartijen weet ik tot nu toe te ontwijken, maar bij het ministerie van Financiën is door de architect een botbreuk zone ontworpen met een nodeloze scherpe rand in de stoep. . Kom je uit oostelijke richting, dan is het gevaar gering, maar vanuit het westen en bij donker kun je een flinke smak maken. je vraagt je af of dit nu is waar Wouter straks ten val gaat komen of dat de bananenschil toch gewoon in de crisis zal blijken te liggen.
Syed Aamer Abdullah
Sylvanus Kwaku Afesorgbor
Sander Baljé,
Martijn Bazen,
Simon Bremer,
Sander de Bruin,
Mathijs van Dijk,
Gijs van Donselaar,
Govert Eijsvoogel,
Rens Fenthur,
Mandy van Gelder,
Mathijs Gerritse,
Marie Göppelsroder,
Heleen van Gorcum,
Thomas Grossfeld,
Ferry Haan,
Robert Haffner,
Gilbert van Hagen,
Chris Hidding,
Frank Hindriks,
Kim Jansen,
Astrid Kampen,
Peter Koster,
Bertholt Leeftink,
Janneke van der Meulen,
Peter Meulmeester,
Maartje Oijevaar,
Sara Pavan,
Bas Postema,
Benrd-Jan Sikken,
Paul Tang,
Marie-Lise van Veenstra
Michiel Verkoulen,Ludo Visschers,
Ben Vollaard,
Kim Wannet,
Thijs Welter,
Arjen Wildschut,
Jelle Wijnstok,
Mina Yakop.
Ècht ouwe troep
(eerst de afko's voor co-aut's)
AE Anita van der Ende, AG Ad Geelhoed, AH Arjan de Haan, AK Aad Kleijweg, BP Bas Postema, BS Bernd-Jan Sikken, CG Cees van Gent, CL Coby van der Linden
CM Charles van Marrewijk, CU Cees Ullersma, DK Dick Kabel, DW Dinand Webbink, ED Eric van Damme, EH Ernst Jan Heuten,
HG Harry Garretsen, HdGHenri de Groot, EK Erik Kloosterhuis, EvK Ernst van Koesveld, ES Erik Schut, EW Ed Westerhout, FFFabienne Fortanier, GF Gerrit Faber, GH Gilbert van Hagen, HG Heleen van Gorcum, HM Harma Meins, HO Harry Oldersma,
JB Jan-Mark Berk, JJ Jos Jansen, JM Jan Melissen, KA Koos Andriessen, KW Kim Wannet, LB Lans Bovenberg, MB Martijn Bazen, MG Martin Godfried, MGö Mary Goppelsröder,
MO Monique van Oers, MOH Maaike Okano Heijmans, MV Michiel Verkoulen, MY Mina Yakop, NM Nico Mensink, NMa Norine Maniran, PHFPhilip Hans Franses, PG Peter Gerbrands,
PIE Pierrette Gaasbeek, PKPieter Kalbfleisch PW Pieter Waasdorp, RH Robert Haffner, RM Ruud de Mooij
JS Jarig van Sinderen, RL Robert Lensink, RBo Remko Bos, RoB Ron Berndsen, RF Rens Fenthur, RH Rolph van der Hoeven,
RJ Rene Jansen, StB Steven Brakman, SiB Simon Bremer, SM Selwyn Moons, TR Theo Roelandt, SBé Sander Baljé, WN Wim Noë«
De lijst is onvolledig. Ik nam niet op boekrecensies, ingezonden stukken en niet door anderen c.q. extern beoordeelde bijdragen die verschenen in: ABN Economic Review, Acta politica, De Economist, EZ journaal, Financial Times, Haags Dagblad, Kyklos, NRC (bij NRC sta ik niet alleen bekend als "Peter", maar ook als "PAG" en "Peter AG"), OCFEB Papers and proceedings, Staatscourant, Transactie, UBS Group Economic Research Series, UK, Volkskrant. Ook liet ik niet economische bijdragen buiten beschouwing (hiervan zijn de bijdragen aan Striprofiel en Talent een ernstige omissie.)
Sommige papers zijn downloadbaar via SSRN
2010 Kadekunst op locatie, Grafisch Museum Joure, Antidotes from the Dismal Science, Erasmus Galery Rotterdam en WSN Groningen, Actuele Grafiek/Contemporary Prints (Rondreizende Archaeopteryx jubileumtentoonstelling) ISS Den Haag, Rechtbank Rotterdam, 2009 Voor moeder!, Grafisch werkcentrum Amsterdam, Antidotes from the dismal science Den Haag2008 KOH reist naar Purmerend, galerie de Purmaryn, 2007 '40 kwadraat' TEM galerie Leeuwarden,
'KOH home', Witte Boerderij, Hoofddorp, 'Friese mini prent biënnale' Galerie Lawei Drachten, 'Meerjazz' galerie de Meerse Hoofddorp, 'IconoGRAPHIC Bulgary - The Netherlands' Galerie Kadekunst Amsterdam,
'A wealth of creations' USE Utrecht (with William Baumol, Jan Pen, Hans Abbing, Rosella Bargiacchi, Mark Eyskens, Gerrit Faber, Erik Kloosterhuis and Winand Staring)
2006 'Happyness has many colours', Nul 70, Den Haag, 'De zichtbare hand', Galerie de Gelegenheid, Den Haag,
, 'Aan de gang', Centraal Planbureau, Scheveningen, 'Texel zwart wit' (grisailles), Galerie Baroque, de Cocksdorp Texel, 'Art or asset?' Ministerie van Economische Zaken, Den Haag
Schilderijenzo
Hieronder steeds titel jaartal en locatie (indien bekend) van schilderijen die niet meer beschikbaar zijn. Klik hier voor nog wel beschikbare schilderijen en grafiek.
Waterlelies, 2002, Amersfoort en C'est la vie, 2003, Amstelveen
Ontsnap, 2003, Den Haag en Rood verdriet, 2003, Breskens
Blauw en oker, 2003, Genève en Etude, 2003, Scheveningen
I was expecting to see black, but this red is very good indeed, schreef ik Emma en zij faxte 90 pagina's correcties op het binnenwerk zodat ik er weer even tegen kan.
In de aanloop naar een nieuwe economen-kunstenaars expositie kwam ik de afgelopen twee weken drie exemplaren tegen: Richardt (een Deense fotograaf die nu op Nijenrode MBA loopt, Philip (het mooiste exemplaar van de collectie, want econometrist) en vandaag Liesbeth die van verkeer en waterstaat overstapte naar de Academie. Ieder zo met zijn eigen verhaal en redenen en samen met de gang van de wealth of creations een bijzondere collectie.
Nadat we ons enige maanden dagelijks door de opgebroken puinhopen en trottoirs hebben moeten worstelen nadert deze statige promenade in het hartje van Den Haag dan zijn einde. Het gekke is dat ik me niet kan herinneren hoe het er uitzag voordat het opbreken begon. Maar het effect is hoogst prima zo.
De ontvlechting van internationale waardeketens neemt nu dramatische vormen aan blijkt uit de zojuist ten doop gehouden wereldhandelsmonitor van het CPB. Met Henri op het Plein grapte ik dat dit wel meteen de definitieve herbevestiging van de samenhang tussen groei en uitvoer zou gaan opleveren. Zo'n uitbijter trekt al de waarnemingen van de great moderation en de Washington concensus in één keer recht.
De paarse vloerbedekking was uitgerold in het atrium en de sprekers werden in fauteuil neergezet op een wankel podium. In deze huiskamersetting werd het eerder een conversatie dan een debat tussen Walden Bello en het Economendagboek. belangrijkste geschilpunt betrof het idee de G20 te ondergraven en over te stappen naar de VN waar het ging om het ontwerpen van het nieuwe financiele stelsel.
Er was lang een charmante regeling voor kunstenaars (en marktlieden en andere vrijgevestigden). Die konden namelijk lange tijd prima leven zonder inschrijving bij de Kamer van Koophandel. BTW en SOFI nummers zijn probleemloos toegewenst; maar verder mocht de kunstenaar broeden op de kunsten en hoefden er geen domme bureaucratische formulieren te worden ingevuld. Totdat er dan de nieuwe wet op het Handelsregister kwam. Dat gaan een sprong in het aantal ondernemingen in Nederland opleveren. Ondanks de crisis en iedereen gaat zich er straks over verbazen: let maar op! Crisis leidt tot meer zzp-ers - je zult zien. Enfin. Waarom moeten we dit doen? Omdat iedereen dan die arme kunstenaars kan opzoeken en zijn achtergrond checken zodat het zaken doen makkelijker wordt. Ook zullen al deze gegevens worden uitgewisseld ("uiterlijk 2014") zodat het laatste restje vrijheid dat nog rond de kunsten zweefde dan wordt opgeslurpt in de droogstoppelarij van de KvK-ers. Het kost ook nogal wat (44 euro per jaar) en ik moet dat nummer gaan vermelden op websites in emails en op briefpapier en rekeningen. Enfin: eindelijk ondernemer zullen we maar zeggen. Ik laat het nummer denk ik op mijn voorhoofd branden. en ik verwacht een hoop nutteloze informatie en uitnodigingen voor startersbijeenkomsten en zo. 
Alle tijdschriftpublicaties en de grey literature op een rij levert dan uitenindelijk toch een te volle boekenkastplank op. Jaren geleden dat ik alles op een rijtje zette. En nu ik het deed, vraag ik me af waarom eigenlijk?
Vandaag miste het economendagboek de trein van 58 maar er was een nog net aansluitende trein van 03 waarbij te Leiden snel moet worden overgestapt. 
En zie daar: er was ook nog één plekje vrij. Kleine kans op zich. Maar nadat ik me er in had gewurmd kreeg ik een schouderklopje want naast me werd ook de Black Swan gelezen. Is zoiets nou onwaarschijnlijk? (Een redelijk intigrerende vraag gezien het thema van de Black Swan, namelijk het optreden van zeer kleine kansen. We maakten het in januari 2007 ook mee met Zen en de kunst van motoronderhoud. Top boek overigens (bis)
t Is ook niet gering natuurlijk. Ondanks de druk van de populariteitspolls af te zien van aktie. Maar misschien is dat voorlopig eigenlijk wel wat er zou moeten gebeuren omdat zowel bekende theoretische als praktische overwegingen opeens niet meer mee lijken te tellen. Wat is dat toch met het naar voren halen van geplande uitgaven en waarom denken politici dat ze hiermee weg kunnen komen. Als deze crisis echt langdurig is --- en daar ziet het naar uit --- dan ontstaat door al dat naarvorengehaal een gat. Die deuk in de effectieve vraag gaat precies optreden op het moment dat je het het minst kunt gebruiken. Evenzeer is van belang dat burgers zich niet laten foppen. Die begrijpen prima dat nu uitgeven leidt tot grotere schuldbetaling later (en dus hogere belastingen). Het meest probate middel is dan; sparen. En dat gaat ongeveer tweederde doen (want schuld aflossen is ook sparen). Geheel conform de hypothese van de Ricardian equivalence.
De naam is zo moeilijk dat de bestuursleden van deze stichting die het beste voor heeft met grafiek het maar hebben over de oervogel. Een fossiel dat men tegen komt in de steen waarop wordt gelithograveerd. En er is nu een nieuwe penningmeester in aantocht die de schoenendozen leegde en aan het bestuderen is.
Het zat toch wat ongemakkelijk, op die rubberen chesterfields en in plaats van een tafel een verzameling boomstronken in het midden. En de verwarring was er ook en oprecht vanwege het onvermoeibare optimisme van de Amerikanen en CEO's die zich door zo'n kredietcrisis heus niet van de wijs laten brengen. Maar het was wel een goed initiatief, deze internationale denktank, ik hield er een nieuw begrip aan over "next practices" en een voorbeeld om thuis weer met mijn dochters over milieu en scheiding van afval te praten. "CK" vertelde dat zijn dochters niet mochten douchen, maar net als in India een fles water kregen.
Toch een stukje radio gids dat gemaakt wordt in de paar minuten tussen "ja" en "daar gaan we dan". Het economendagboek over het kalkoen-effect, de IMF-braadslee en het kleren van de keizersyndroom.
Ondanks de door merg en been dringende kilte van de kredietcrisis die tevens iedere gedachte aan klimaatverandering en broeikaseffect verdrijft, trekt de lente zich (althans in de residentie) niks aan van de somberte en steken krokussen massaal de kop op. Lente.
Het is iets nieuws. ESB schoof de columnisten in de loop der tijd naar achteren maar zet ze nu plotsklaps weer in het spotlight. Op de voorkant. Ooit misbruikte ik die voorkant om de ware titel van een artikel te laten vermelden "Het Bankenkartel". Boven het artikel stond beleidshalve iets onbegrijpelijks over mobiliteit en concurrentie op de kapitaalmarkt. Dat dekte de lading volgens de redactie niet en ze hadden een punt, maar dat gaf te veel gelazer. Het werd dus de voorkant waar de redactie altijd de vrije hand had (althans dat kon worden geveinsd). En nu dus weer voorop maar dan met mijn financiële zorgen, blijkbaar. Enfin.
Bij het opnieuw inrichten van de fotolijsten kwam ik als een echte eco-archeoloog een stukje geschiedenis tegen dat ik ruimschoots vergeten was althans in deze dimensies. Onder de ingelijste kaft van een EE boekje over EMU zat een tweetal vrolijke foto's die het waard zijn ook digitaal op het Internet te worden gereproduceerd. De afdeling Monetair en Economisch Beleid van de Nederlandsche Bank had destijds namelijk een een traditie hoog te houden van afdelingsuitjes en ik werkte me ruim een half jaar van te voren in alvorens daar als afdelingsdirecteur te beginnen. Derhalve was ik in mijn nopjes toen Lex me vroeg mee te gaan naar het afdelingsweekend in Texel. Het was in de sleepin en ik was er de hele tijd, maar Lex zal vroegtijdig zijn vertrokken want hij is wel op de eerste foto (bij de veerheven) maar niet op de tweede foto aanwezig. In de trein en op het vliegveld en tijdens promoties kwam ik later, ná het UBS avontuur, nog diverse van deze fotogenieke types tegen, waaronder Aerdt, Annemarie, Cees, Focco, Hans, Henk, Jos, Lex, Niek, Paul, Willem en meest recent (vorige week op NS station Schiphol en bevallig liggend op de onderste foto) Greetje.
Ik heb er voor bij het ISS moeten gaan werken maar eindelijk is het gelukt Robert weer eens te treffen. Hij sprak gisteren over microkrediet (en natuurlijk ging het ook over Maxima), maar daarvoor kwam hij bij mij op kantoor langs en we overbrugden moeiteloos de 14 jaar sinds we elkaar - 5 hoogleraarschappen en vier dochters eerder zal ik maar zeggen - voor het laatst troffen. We hadden op het eind van de jaren tachtig twee uitzonderlijk goede en productieve jaren in Groningen als room mates en ook after work brachten we meer tijd door dan gezond was. We bezochten het IMF en de Wereld Bank als "very young professors", ragden met het SARU werelmodel en publiceerden overigens voldoende voor een hele vakgroep. In de jaren daarna logeerde ik nog wel eens een paar dagen in Groningen om bij te tanken, maar daarna verwaterde het contact ook omdat we in heel verschillende vakgebieden terecht kwamen. Veel wisten we allebei nog uit die tijd, maar Robert wist nog als enige dat we onze paper over capital requirements en de gap models destijds op het ISS presenteerden.
Of de duivel er mee speelt, gaat het brandalarm af terwijl ik de laatste hand leg aan de opgemaakte proef voor Economic Diplomacy and the Geography of International Trade. Zo'n 15 jaar geleden was dat niet anders met de eerste druk die verscheen onder de titel Economic Diplomacy, Trade and Commercial Policy. Eerst kwamen de collega's met de oranje hesjes en ik zette de printer aan. Ik was niet van plan te vertrekken zonder hard-copy. Toen kwamen de mensen van interne zaken en die waren hardnekkiger, maar ik was pas bij blz. 72 dus ik ging niet tot uiteindelijk de mannen in de brandweerpakken verschenen en me zonder pardon (en print-out) verdreven. Ik was niet de laatste want Ad sloot de rij (hij was zijn pijp vergeten). Vandaag dus het zelfde scenario, maar nu bleef ik niet hangen om uit te printen (ik verstuurde wel snel een mailtje met alle hoofdstukken als back-up). Ook dit keer viel het mee. De remblokjes van de lift stonden niet helemaal goed afgesteld en hadden wat rook veroorzaakt.
Op weg naar het werk kom je veel vroege vogels tegen. Sjef dikwijls bij CS, maar vandaag dan weer niet. Op een beetje dag als vandaag sla je meerdere vliegen in één slag. Mooi kunnen bijpraten met Sander, Rene en Jasper. De sociale contacten zijn echter niet de enige reden waarom ik nieuwe schoenen kocht en 's ochtends de pas in zet. Onderweg is er veel schoons zoals de hier afgebeelde route laat zien. Variënd van groen tot rood. Bij groen is het goed en wandel je door stadsnatuur (op dit moment overigens vooral geel en paars van de krokus) of langs de cultuur die welig bloeit op en om het noordeinde. 
In de etalages van de galleries kom je veel onverwachte verrassingen tegen. Zoals deze geknakte 'After sudden, precipituous declines, financial markets inevitably self-correct' Bij oranje is het oppassen geblazen en kan de mp3 beter uit blijven. Bij rood zijn er gevaarlijke struikelpunten. Valpartijen weet ik tot nu toe te ontwijken, maar bij het ministerie van Financiën is door de architect een botbreuk zone ontworpen 
met een nodeloze scherpe rand in de stoep. 
. Kom je uit oostelijke richting, dan is het gevaar gering, maar vanuit het westen en bij donker kun je een flinke smak maken. je vraagt je af of dit nu is waar Wouter straks ten val gaat komen of dat de bananenschil toch gewoon in de crisis zal blijken te liggen.
Twitter
