zondag, november 30, 2008
Niks an
Als Wouter een bank kan kopen op krediet, kan ik dat ook.
zaterdag, november 29, 2008
Op de bodem van de schatkist
Het is allemaal zeer luxueues natuurlijk en het Economendagboek mag zich graag baden in de weelde die voor ambtenaren nog wel haalbaar is dus waren wij zeer in onze nopjes dat we de lunch meeting konden verplaatsen naar de plukmekaalstraat. Dit temeer daar de kantinetarieven op het Bezuidenhout met 55% gestegen zijn en men bij Financiën zalm kibbeling kan eten met aardappelkroketten en kommersalade tegen een prijs die zelfs voor een maaltje chili con carne in de studentenmensa aan de lage kant zou zijn. Enfin, hier zijn de slopers duidelijk met veel plezier en enthousiame te keer gegaan en van het oorspronkelijke gebouw staat het karkas nog en dat zie je aan het jarenzestig
beton dat ment met regelmaat niet bedekt heeft. Leuker kunnen we het niet maken, moet er gedacht zijn en kosten noch moeiten zijn gespaard. Het binnenplein van het ministerie is van de straatzijde bereikbaar doordat op de begane grond een deel van het gebouw is gesloopt.
Niet alles werkt natuurlijk en dat kan ook nog niet na twee weken. De ooit zo vlotte balieafhandeling heeft problemen met de pc die op hoofdletters staat en bovendien is er sprake van een chaos rond het uitlenen en innemen van dienstfietsen, zo verneemt het economendagboek tijdens de 15 minuten wachttijd (ondanks elektronische vooraanmelding). 
Vroeger moest je je pasje namelijk inleveren als je een fietssleutel wilde hebben, zodat je de sleutel weer terug moest brengen voor je aan het werk kon. Maar dat waterdichte systeem is verlaten en nu zwerven de fietssleutels nog dagen in de broekzakken en tassen van de ambtelijke top. (Bij EZ komen de sleutels merkwaardigerwijs wel terug, maar daar uit het gebrek aan discipline zich doordat de fietsen nooit op hun vaste genummerde plek worden terug gezet).
Ook bij het toutniquette ondervonden we behoorlijke problemen en pas na de derde keer slaagden we er in door de draaideur te komen. Maar dan bèn je ook ergens, namelijk in het kloppend hart van de thesaurie en ook bfb en irf zijn er gehuisvest. 
En dus niet zomaar gehuisvest, maar met balkon en al en met uitzicht op een boompartij en de wachtruimte van de minister en staatssecretaris en onder een glazen overkapping waarvan men zich afvraagt hoe die de zomer gaat doorstaan.
Vanzelfsprekend ontbreken de koffieshop en het restaurant niet en zijn er palmen geplaatst en een kleurenschema toegepast waarbij het Economnedagboek au fond toch wat witjes afsteekt. 
En de omgeving straalt rust uit en brengt de indruk van kleinschaligheid over. Je vraagt je onverhoeds af of er dramatisch getaaksteld is. Tot je je realiseerd dat dit natuurlijk een eiland is in de gigantische kantoorkolos die Financien natuurlijk gewoon gebleven is.donderdag, november 27, 2008
Kaft
'Dat is de kaft' zei Theo en ik kon het wel hebben al hoor je natuurlijk bij de kaft te zeggen dat dat 'De hoorns van overvloed' zijn. Dit was tijdens de borrel na een verdediging die het Economendagboek miste, omdat wij ons wel aan de academische mores houden en dus niet de zaal inlopen als we te laat zijn maar rustig tussen de gezellige EUR-rommel gaan zitten blackberryen. Enfin, bij de laudatio waren we dan wel weer wel aanwezig en zo konden we Roy horen reflecteren op de kaft die zijns inziens profetisch was en aangaf dat de welvaart onbereikbaar dreigde te worden door de crisis. Roy begreep het beter dan Hugo die destijds vroeg wat het voorstelde en of ik niet iets met een lampje kon maken... Ook moest er een krul van een hoorn en zo was er meer. Uiteindelijk is het toch een kunstwerk gebleven. Economendagboek: Ten Overvloede
Economendagboek: In de verlenging?
Economendagboek: Afscheid van chaos en wanorde
Fotocredit: Jan Hein
dinsdag, november 25, 2008
Horizonten
Ik moest me een x-as voorstellen, maar dan zonder y-as en we zaten nu op 2 weken maar dat moest dus naar nul en naar twee jaar en meer. Zoiets kost de beelden kunstenaar minder moeite dan de econoom en ook daarom werd het weerzien met Albert gezelliger dan verwacht. De email wisseling had daar ook wel aanleiding toe gegeven.Hoi AlbertEn van het een kwam het ander
Er is ergens iets mis gegaan in ons feilloze afspraken systeem en hoewel ik het me een aantal keren wel had gerealiseerd, deed ik er niks aan.
Veel drukte hier door De Drukte, de afronding van een boek en een nieuwe baan die overigens wel in Den Haag blijft
Enfin, ook de ESB economie kalender hangt nog op 7 augustus 2008...
zullen we weer eens proberen een datum voor een lunch te vinden?
Peter
Beste Peter,
Ik herken iets van De Drukte en van het aanwezige gemis. Ik ben morgen beschikbaar voor lunch, of anders volgende week, maandag, dinsdag of woensdag?
Groet,
Albert
vrijdag, november 21, 2008
Geen gratis lunch, wel gratifs food for thought
Gisteren naar het lunchseminar van het CPB, dat geen lunch bleek te bieden, maar dat was dan ook mijn eigen schuld. Wij noemen het namelijk het lunchseminar, maar het CPB niet. En ik was te laat om nog te fietsen dus sprong ik bij Bertholt in de auto, maar die liep vast in het Haagsche verkeer. Enfin, toch wel een nuttige bijeenkomst. Sweder sprak en we waren het over veel wel eens, maar niet over zijn anayse dat dit au fond iets kleins was. Zijn punt: een relatief klein en geisoleerd probleem als de Amerikaanse hypotheek markt van maximaal enige honderden miljarden dollar kan geen grote problemen opleveren. Mijn punt: something small may be big. Ik bedoelde maar dat het een prikkel kan zijn om een zeepbel door te prikken en daar heb je niks groots voor nodig. En het is niet de ziekte, maar een symptoom van een onderliggend probleem. Als iets kleins zoiets groots tot gevolg heeft kijk je niet goed en moet je er anders naar kijken.
woensdag, november 19, 2008
Homerisch gelach und Zie Je Wel!!!!
----- Oorspronkelijk bericht -----
Van: Emilio
Aan: Economendagboek
Verzonden: Wed Nov 19 10:40:32 2008
Onderwerp: RE: Verslag 108e OECD Economic Policy Committee.doc
Ik verwacht dat headline wel onder core valt maar dat core positief blijft rond 2%, maar eigenlijk verwacht ik niets want dat doet cpb
-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: dagboek
Verzonden: woensdag 19 november 2008 10:36
Aan: My Favorite Bofebber
Onderwerp: RE: Verslag 108e OECD Economic Policy Committee.doc
Nou die deflatie komt er toch heus aan en ik maak me er zorgen over.
Und then:
Van: Emilio
Aan: Economendagboek
Verzonden: Wed Nov 19 10:40:32 2008
Onderwerp: RE: Verslag 108e OECD Economic Policy Committee.doc
Ik verwacht dat headline wel onder core valt maar dat core positief blijft rond 2%, maar eigenlijk verwacht ik niets want dat doet cpb
-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: dagboek
Verzonden: woensdag 19 november 2008 10:36
Aan: My Favorite Bofebber
Onderwerp: RE: Verslag 108e OECD Economic Policy Committee.doc
Nou die deflatie komt er toch heus aan en ik maak me er zorgen over.
Und then:
De consumentenprijsindex kwam uit op -1,0%, tegen een vlakke stand in september, toen de prijs die de Amerikaanse consument betaalde voor een standaardmandje met goederen en diensten gelijk was aan de prijs in de voorgaande maand. De deflatie in oktober wordt gezien als een teken van de verzwakking van de Amerikaanse economie. Sinds 1947 was een dergelijk sterke prijsdaling op maandbasis niet meer gemeten. De daling is sterker dan verwacht. Vooraf door Dow Jones geraadpleegde economen rekenden op een deflatie van 0,8%. De prijsdaling is grotendeels het gevolg van de sterke afname van de energieprijzen. In vergelijking met september betaalden Amerikanen 8,6% minder voor energie. De voedselprijzen stegen in oktober slechts met 0,3%, nadat ze eerder dit jaar nog heel sterk stegen. Wanneer volatiele zaken als energie en voeding buiten beschouwing worden gelaten, is er nog steeds sprake van een daling van de prijzen. De kernindex kwam uit op -0,1%. Economen voorspelden vooraf een uitslag van +0,1%.
dinsdag, november 18, 2008
We zitten niet in de long run (want Keynes is dus niet dood)
Vanochtend lifte het Economendagboek zwart eerste klas tussen Leiden en Den Haag cs, want Paul zat er en die wilde het dagboek het een en ander vertellen, wat me uiteindelijk halverwege CS en het Plein kwam te staan op een "Hou nou eens even op me te behandelen of ik een domme leerling ben" wat enerzijds wel (leerling) en anderszijds niet (dom) waar is. Enfin, mijn lijn is: "nu dus niks doen" (straks wel, maar je kunt maar 1 keer schieten), "goed voor ogen houden wat de overheid moet doen (sociaal vangnet, werkgelegenheid aan de onderkant beschermen - d.w.z. de persoonlijke dienstverlening), "eendrachtig optreden" (nationaal en Europees) en "open staan voor hetrodoxe oplossingen als het echt nodig is" (straks dus als het echt nodig is als groei en prijsniveau dalen en werkloosheid en staatsschuld stijgen). Tjeempie ik stopte nogal wat schaarse tijd in de onderhandelingen over het stabiliteits en groei pact, maar van mij mogen ze het verscheuren. En als belangrijkste misschien in het verlengde wat ik de jeugd van het Jan Arentsz te Alkmaar destijds in de vroege jaren tachtig probeerde uit te leggen over ex ante en ex post onevenwichtigheden in het economische systeem: Hoofdstuk 10 en 17 van The general theory zijn niet goed of fout, maar afhankelijk van conditiees van tijd en plaats actueel of niet. Derhalve thans niet irrelevant maar mogelijk uiterst nuttig voor de beleidsvragen medio 2009... Echt, de paradigmata verschuiven, net als in de jaren dertig van de vorige eeuw. The general theory is een antwoord op het failisement van de klassieke economie en het moet vreemd lopen als we straks duidelijker zien welke denkfouten we aan het begin von das Dritte Millenium hebben gemaakt.maandag, november 17, 2008
De beurskrach is nog maar
zondag, november 16, 2008
'Economie is toch eigenlijk het ware leven'
Ik was het glad vergeten, dat prachtige citaat van Kamagurka, net als het feit dat ik ooit deze recensie schreef over raaskallende rekenmeesters waarin dat citaat een rol speelt.
vrijdag, november 14, 2008
Soms sluit een cirkel zich na lange tijd
Ik rond Hoofdstuk 7 af van mijn jongste pennenvrucht en for sentimental reasons maar ook omdat het de tand destijds heeft weerstaan nam ik dit hoofdstuk 5 uit de dissertatie (1990)respectievelijk de doctoraal scriptie (1986), alsmede mijn eerste publicatie in De Economist (1987) en hoofdstuk 3 uit mijn eerste Engelstalige boek Economic Diplomacy, Trade and Commercial Policy (1994) wederom in licht geredigeerde versie op. Tinbergen stuurde ik destijds de scriptie op want hij was daarvan de inspirator en hij stuurde een briefje terug dat ik bewaarde.N.B. Let vooral op het "maar laat uw studie daardoor niet vertragen".
donderdag, november 13, 2008
Schuiven de curven? Schuivende curven!
Het overkomt je zelden dat je een yieldcurve in het wild ziet en ze zijn ook nog redelijk bestand tegen structurele veranderingen zoals ik ooit beweerde en aantoonde tijden mijn oratie op de EUR. Maar wat er de afgelopen maand gebeurde, zag ik nooit en het bracht me in verwarring. Eind oktober 2008 begon de yieldcurve in het korte bereik te kwispelen. De curve die een stijgende lijn hoort te laten zien daalde op het twee jaars bereik. dat is een inverse yieldcurve en die duidt in 4 op de 5 gevallen op een recessie.
Zonder ingewikkelde macroeconometrische modellen concludeerde ik dus dat we midden in de langdurige recessie zitten waarin we nu volgens iedereen blijken te zitten --- en ik geloofde er al half en half in. Maar tussen eergisteren en gisteren is er wat veranderd (en dat tekent zich sinds 4 dagen af): de inversie verdwijnt deels en het omslagpunt in de curve ligt niet meer op 2 jaar maar op 1 jaar. Wat het betekent weet ik nog niet, maar het is wel duidelijk dat de financiele markten eindelijk aan het veranderen zijn.woensdag, november 12, 2008
Leuker kunnen ze het niet maken
Als je de nieuwste ad van NRC - what's - Next ziet kun je niet anders dan je afvragen of Nederland het echt beter gaat doen dan de omringende landen. Is een open economie met een bovenproportioneel ontwikkelde financiële sector die het bovendien grotendeels moet hebben van de doorvoer naar landen die in recessie zitten immers niet extra kwetsbaar? Ach, als een bubble wordt doorgeprikt, geloof ik tegenwoordig meer in de analyses van De SpeldInnovatie
Hugo mag graag en boeiend vertellen over de innovatie. Het is zijn lust en zijn leven. Hij disserteert er over. Echt niks mooiers dan een nieuwe innovatiemaatstaf die theoretisch het best is maar natuurlijk empirisch nog niet is onderzocht op robustheid. Het Economendagboek vindt er daarentegen niks an. Veel innovatie is helemaal geen innovatie en als je iets innoveert verdwijnt het de volgende jaren uit de statistieken. Nee, geef ons maar comparatieve voordelen waar ik trouwens helemaal geen innovatie terug zie. Twee clusters heeft Nederland: de Rotterdamse Haven en de agri en meer is er niet. 
En dan zit Hugo al snel weer op de kast of het verkeerde been. Enfin op EZ is een kantoorinnovatie geïntroduceerd. Het is een karretje waarin 3 vakjes zitten voor papier, gft en rest en een rondje voor de koffiebekertjes. Verspilling, want we hadden een groene bak voor papier en een grijze voor vertrouwelijk papier, een groen bakje voor de gft en een zwarte prullenbak voor de rest. Maar het is wel innovatie, natuurlijk, dus dan is het goed. En omdat wij amtenaren helemaal gek zijn hebben we er een gebruiksaanwijzing bij gekregen. En omdat wij niet kunnen lezen leggen ze het ons uit met plaatjes (die ook op die vakjes staan). Ook staat er op dat we voor meer informatie bij de Servicedesk FM terecht kunnen, met een telefoonnummer er bij. Maar dat zal niet gebeld worden want ambtenaren zijn stupide en kunnen niet lezen. Het inhoudelijke punt bij dit alles is dat dit product van Ecosmart Waste Care Systems een innovatie is. Ik hoop dat ze er geen WBSO voor hebben gehad.maandag, november 10, 2008
Haloweconomen
Marcella had ik al twee weken niet gezien, dus was het best even schrikken toen ik de deur van haar kamer opende. Bleek ze gelukkig op vakantie te zijn.Hopen tegen beter weten in
Maartje hielp me goed en uiteindelijk kwam het netjes op papier ofschoon het alles bijelkaar 700 pagina's leeswerk is. Voor wie Boeken miste enige soundbites:
Je houd je verre van aandelen, maar door de kredietcrisis ben je nu tegen wil en dank toch een beetje aandeelhouder. Zonder ooit naar de beurs te gaan zijn we immers mede-eigenaar van een deel van het financiële conglomeraat dat zichzelf ooit als Dé Bank aan de man bracht. Hoe is dat zo gekomen? Hoe kon de fusie tussen ABN en AMRO en later Fortis uitlopen op een nationalisatie? Ligt het aan de onderneming, aan de mensen die in die onderneming werkten en er vorm aan gaven, aan de toezichthouders of is het alleen maar de pech dat financiële markten in de grootste crisis van een eeuw terecht zijn gekomen...
...Bankieren is mensenwerk en binnen ABN AMRO heersen over en weer wantrouwen en minachting: Smit noemt het “blinde trots”. Daarom opereert Dé Bank niet als Het Team als het er op aan komt...
...Hebben bankiers hun ziel soms verkocht? ...Er wordt al veel langer gemopperd op het gebrek aan verantwoord maatschappelijk ondernemen in de financiële sector. Bankiers zouden teveel voor profit en te weinig voor planet en people zou kiezen. Dit verwijt van gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid is beslist opmerkelijk want onze banken zijn, zoals Hans Ludo van Mierlo in Gepast en ongepast geld bespreekt, ontstaan uit maatschappijen tot nut van het algemeen of door coöperatieve samenwerking. Daarbij stonden sociale doelstellingen, inclusief het verheffen van het volk, in wat we tegenwoordig de missie van de bank zouden noemen. Zorgplicht en microkredieten, twee recente toevoegingen tot het moderne bankidioom, waren zo bezien in de negentiende eeuw al leidend...
...Van Mierlo is een optimist die gelooft dat bankiers hun ziel terug kunnen vinden en hun klanten daarvan kunnen overtuigen: het vertrouwen in de bankensector kan terugkomen, mits ook voldoende aandacht wordt besteed aan mensenrechten, milieu en andere aspecten van duurzaamheid. Soms is Van Mierlo me wat te naïef, bij voorbeeld waar hij nieuwe overheidsregulering afwijst omdat dat het denken binnen banken ontmoedigt. Zijn pleidooi voor een beroepseed voor bankiers (en andere financiële dienstverleners) doet mij wereldvreemd aan. Maar kwaad kan zo’n eed niet en er is in bankiersland meer mogelijk dan je als buitenstaander zou denken. Dat blijkt uit zijn bespreking van een dertigtal concrete dilemma’s waarin banken merendeels in staat gebleken zijn de bakens richting duurzaamheid te verzetten. Dat maakt van Gepast en ongepast geld een hoopgevend boek...
...Hoop heb ik na lezing van De Prooi wel nodig. Het perspectief is ontluisterend. Het zal leiderschap en wijsheid vereisen om de diepe tegenstellingen en persoonlijke wrok te overbruggen en Dé Bank weer een toekomst te geven...
...Jeroen Smit pretendeert de waarheid boven tafel te hebben gehaald: hij wil blijkens de verantwoording van De Prooi “een betrouwbare én geloofwaardige toegankelijke reconstructie” bieden. Maar ik was niet overtuigd door de verhaallijn en methodiek van De Prooi. De anonimiteit die Smits zijn bronnen bood, maakt zijn boek kwetsbaar voor verhaaltjes vertellers: mensen die hun eigen stoepje schoonvegen, of een potje zwartepieten. Op tal van punten zou ik willen weten wie wát beweert, om het beweerde zo naar waarde te kunnen schatten – of eigenbelang een rol speelt, bijvoorbeeld...
zaterdag, november 08, 2008
Dunedin, PAG da
Ik wist nog niet dat het bestond, zo'n instant vertaalservice op google: Gli economisti Diario en "Inoltre, qualsiasi accordo poggia con la realtà (come uno della moderna economia di pratica professionale è ben abituati) puramente casuale..." De gewenste niet-vertaling van Burgeik's Bergeijk gaat soms goed en soms fout, maar verder is het prachtig natuurlijk.donderdag, november 06, 2008
Verse BOFEB
Jacco vroeg me wat dat vak in hield "Theoretische economie" en in een onbewaakt moment vertelde ik over een artikel met Erik Schut dat bijna mislukte omdat het referenten rapport was gericht aan prof van Bergeijk terwijl ik doctoraalstudent was. Volkomen onbegrip en een mentaal generatieconflict, want tegenwoordig gebruik je je emailadres (maar dat kon een kwart eeuw geleden niet). Desondanks vonden ze het niet te makkelijk en niet te moeilijk wat mij dan weer hoop gaf. Dit halfjaarjaar is het een evenwichtige spreiding over universiteiten (al ontbreken de VU en Maastricht).
Erasmus Universiteit: Oeke van Brakel, Robin van Olst, Peter Simonse en Tess van der Zee
UvA, Jurgen Broekhuis, Roderik van der Ploeg en Eddy Zondervan
Tilburg: Lyda den Hartog (tevens EUR), Jacco van Maldegem en Reza Tabatabaie
RUG: Marrit Nauta en Bahar Öztürk
Utrecht: Marnix Sanderse
Erasmus Universiteit: Oeke van Brakel, Robin van Olst, Peter Simonse en Tess van der Zee
UvA, Jurgen Broekhuis, Roderik van der Ploeg en Eddy Zondervan
Tilburg: Lyda den Hartog (tevens EUR), Jacco van Maldegem en Reza Tabatabaie
RUG: Marrit Nauta en Bahar Öztürk
Utrecht: Marnix Sanderse
Verdwaalde berichten en mededelingen IV
dinsdag, november 04, 2008
Van goed en kwaad
Nooit heb je voordeel van het feit dat je twee werkplekken hebt, maar vandaag kreeg ik op EZ dan toch op iedere werkplek een appel. Om te vieren dat we anders gaan scheiden. Het voelde meer dat nu het poensioen aan gort gaat er toch nog even een appeltje voor de dorst is.zaterdag, november 01, 2008
Het nut van een dagboek
"Toch jammer dat je nooit kunt publiceren wat je denkt, want dan kun je het altijd nog eens teruglezen en zien waneer je iets nu goed of fout zag", zei Frank (of was het Paul). Maar dat is niet zo, want hoewel je in het ambtelijke niet overal kunt rond roepen wat je ervan vindt - zeker als dat geluid anders is - , kun je best in je Economendagboek hints geven zodat je het later terug kunt vinden (dit is het leuke van een dagboek)
Economendagboek: Je eerste beurskrach vergeet je nooit (24 januari 2008)
Economendagboek: En de kredietcrisis suddert lekker door...(10 april 2008)
Economendagboek: De zeepbel doorgeprikt(1 mei 2008)
Economendagboek: Alles dumpen nu het nog kan(8 juni 2008)
Economendagboek: Je eerste beurskrach vergeet je nooit (24 januari 2008)
Economendagboek: En de kredietcrisis suddert lekker door...(10 april 2008)
Economendagboek: De zeepbel doorgeprikt(1 mei 2008)
Economendagboek: Alles dumpen nu het nog kan(8 juni 2008)
Globalisering en urbanisatie
Charles en Steven hadden een topcongres georganiseerd, maar Edward Glaeser kon niet komen en confereerde dus per video. Zo bleek dat discuzeuren best per videoconference kan maar dat virtueelcongres bezoek toch minder is. Geen biertje met een goed gesprek of een later opborrelende vraag
