zondag, oktober 31, 2004
Blauw 2
Ik schreef er eerder over: een Rotterdams kunstproject waarbij slooppanden blauw geschilderd worden:
In Rotterdam schildert kunstenaar Florentijn Hofman huizen blauw. Deze foto stond in de krant. Een mooie foto die mijn aandacht trok. Het gekke is dat ik het eerst niet herkende. Maar daar op de Beukelsdijk 19c (de uitbouw helemaal rechts) woonde ik in het begin van de jaren tachtig.Vandaag ging ik er naar kijken en het was een teleurstelling en een verrassing. Het blauw is blauwer dan in de krant werd gereproduceerd en dat is goed. Het knalt. Maar de Beukelsdijk 19c is net niet blauw. Het klopt dus dat ik het eerst niet herkende. Ik kon het niet herkennen, want het was er precies naast (wel hetzelfde type huizen, maar zonder de bushalte). De Beukelsdijk 19c is met dat rozerode gordijn. Desondanks toch een mooie foto (van Doris).
vrijdag, oktober 15, 2004
Gebroken, maar niet stuurloos
Op de Westeinder met Frank (die vroeger ook nog zeilinstructeur is geweest) bij windkracht zes à zeuven op de schaal van Beaufort (met ernstig vlagende wind) brak de helmstok. Je staat toch even te kijken (Frank zat aan het roer). Gelukkig gebeurde het tijdens de overstag manoeuvre en vlak bij de kant zodat we uiteindelijk in de luwte konden wegduiken en de Sasso zijn zelfrichtende vermogens niet hoefde te bewijzen. 
Daar op de Kleine Poel kwam een stukje human capital uit de padvinderstijd goed van pas (ik weet echt niet meer hoe dit stukje pionierwerk heet, maar ik kon de knopen nog wel leggen) en met een geïmproviseerd roer konden we langs hoger wal uiteindelijk weer bij Gé Been aanleggen. Nat, maar wat een avontuur. Koud, maar wat een avontuur. Ondertussen bespraken we al ploffend het Nederlandse economische beleid en de verslaggeving daarover. En dat Nederland te vol is (met Nederlanders) en dat dat de problemen geeft. Actieve emigratie politiek is het enige dat zal helpen. Op de Westeinder waar de wind witte sporen trok op een zeeïg zoetwater hadden we daar overigens geen last van. Geen mens gezien. Zo, vonden de (k)oude economen, moest Nederland altijd zijn.
Nagekomen: en de Volkskrant is op zaterdag weer wat leesbaarder geworden.
Daar op de Kleine Poel kwam een stukje human capital uit de padvinderstijd goed van pas (ik weet echt niet meer hoe dit stukje pionierwerk heet, maar ik kon de knopen nog wel leggen) en met een geïmproviseerd roer konden we langs hoger wal uiteindelijk weer bij Gé Been aanleggen. Nat, maar wat een avontuur. Koud, maar wat een avontuur. Ondertussen bespraken we al ploffend het Nederlandse economische beleid en de verslaggeving daarover. En dat Nederland te vol is (met Nederlanders) en dat dat de problemen geeft. Actieve emigratie politiek is het enige dat zal helpen. Op de Westeinder waar de wind witte sporen trok op een zeeïg zoetwater hadden we daar overigens geen last van. Geen mens gezien. Zo, vonden de (k)oude economen, moest Nederland altijd zijn.Nagekomen: en de Volkskrant is op zaterdag weer wat leesbaarder geworden.
Wie komt daar op bezoek?
Vandaag hadden we de BOFEB op bezoek. BOFEB is de Beroepsopleiding financieel beleidmedewerker. Een postdoctorale opleiding voor het aanstormend topamtelijk talent van morgen. Opgezet door de grote roerganger Rutte die merkte dat je op de universiteit niets leert dat je kan helpen in het echte, zware ambtelijke bestaan in de financieel-economische driehoek.
Het waren zeventien gasten: Andreas Burger, Erwin van Dam, Sabine Deij, Rik Dillingh, Rosalie Greven, Hanneke Hohner, André van Hoorn, Jenny Kossen, Joost Kuijpers, Monique van der Ligt, Eelco Meesen, Marcella Petri, Suzanna Schaap, Arjan Wildschut en John van der Lem.
Ze kregen een VIP behandeling en verdienden die ook door niet alles als zoete koek te slikken. "Hoe kunt je zo geprononceerd zijn in je jaarverslag over de hoogte van de opgelegde boetes. Is dat soms jullie kernproduct? En waarom staat er niks in over outcome?" Fris en jeugdig, anders dan vorig jaar, ook omdat niemand in de groep rookt (dat valt toch op) en stukken minder gezapig. Kortom, er werd gelachen en gediscussieerd. Zo is het voor mij ook nog leuk.
Het waren zeventien gasten: Andreas Burger, Erwin van Dam, Sabine Deij, Rik Dillingh, Rosalie Greven, Hanneke Hohner, André van Hoorn, Jenny Kossen, Joost Kuijpers, Monique van der Ligt, Eelco Meesen, Marcella Petri, Suzanna Schaap, Arjan Wildschut en John van der Lem.
Ze kregen een VIP behandeling en verdienden die ook door niet alles als zoete koek te slikken. "Hoe kunt je zo geprononceerd zijn in je jaarverslag over de hoogte van de opgelegde boetes. Is dat soms jullie kernproduct? En waarom staat er niks in over outcome?" Fris en jeugdig, anders dan vorig jaar, ook omdat niemand in de groep rookt (dat valt toch op) en stukken minder gezapig. Kortom, er werd gelachen en gediscussieerd. Zo is het voor mij ook nog leuk.
woensdag, oktober 13, 2004
Tellerologie
Met Robert mailde ik uitvoerig over het bezoekersaantal en omdat Martijn hem vertelde deze blogspot te kennen. Tellen is leuk en tellers geven veel informatie. Ik weet er alles van. Doe er je voordeel mee.
Twee tellers
Op economie.blogspot.com staan twee tellers
De eerste teller is de nedstat teller. Je ziet wel dat hij er staat (een blauwig vierkantje met een rood grafieklijntje erin), maar je moet er op klikken om de cijfers te krijgen. Deze teller meldt:
Tweeënveertig pageviews levert je een top drie plaatsering op in de Nederlandse tellertoptien voor het vakgebied “economie”. het lijkt dus veel (maar is dat niet zoals zal blijken).
De andere teller op deze website is de teller die je onderaan ziet staan. Die is er vanaf het eerste begin op 10 mei. Deze teller telt alleen unieke bezoekers en kan niet worden opgejaagd doordat iemand een aantal keren op één dag komt kijken of doordat hij een hele dag lang blijft kijken (dit gebeurt bij pagina's die zichzelf regelmatig verversen zoals op www.web-log.nl). Die iemand ben ikzelf bijvoorbeeld wanneer ik controleer of het er ook netjes op is gegaan. Dan zie ik weer tikfouten, plaatjes die te groot of te klein zijn, verbeter ik, ga ik weer kijken, tel ik weer mee en .... dat is niet eerlijk. De teller onderaan heeft daar geen last van. Hij meldt over de periode vanaf 10 mei
Ruwweg wordt er dus 170 keer per maand bezocht. En gelezen wordt er, denk ik, een keer of 80 (gezien de 36 seconden; plaatjes gaan direct natuurlijk en de tekstjes zijn kort, maar ik vind dat je toch wel 2 minuten moet zitten suffen voor je echt telt)
Wat kun je leren van dat getel?
De nedstat tellers kun je opjagen als het een Nederlandse website is (economie.weblog.com is hoogst modern amerikaans en daar kan het niet). Het is uitermate eenvoudig om 160 hits op een dag te krijgen op een Nederlandse website. Dus pas daarboven gaan we het een klein beetje serieus nemen als het om aantallen gaat (bij dit economendagboek gaat het om kwaliteit – buitendien geen enkele Nederlandse economiepagina komt boven de 160 per dag). Niet iedereen die mijn weblog kent, is zuiver op de graad. Hij of zij kan ijdel zijn en de eigen naam regelmatig intikken. Iedere studentassistent of co-auteur die zijn eigen naam intikt komt bij voorbeeld op mijn site. Het leuke van een teller is dat je dit met een klik op de teller kunt vaststellen, namelijk door te kijken hoe en waarvandaan mensen op de site komen.
Mensen kwamen hier onlangs met de volgense zoekwoorden (in volgorde van afnemende frekwentie): kim, knoester, artikel, wannet, economie, beukelsdijk, peters, mobile, hofman, verkoulen, michiel, schoonhoven, perpetuum, Kim, Wannet, kartelparadijs+bergeijk, gunnar, -baby, mark, jansen, het, bouwfraude, blauw en NAKE
Dit soort informatie (oud-studentassistente Kim Wannet is blijkbaar de geheime verleidster van economie.blogspot.com, who the hell is Knoester?) is de belangrijkste reden voor het hebben van een teller, niet het aantal hits, want dat zegt zoals uit het bovenstaande blijkt helemaal niets.
Hoe weet ik dit alles en ben ik in dit soort trivia geïnteresseerd geraakt. A) mijn broer reserveerde ooit een commerciele sitenaam, zeg maar naamvaneengrootbedrijf.com en kreeg er een groot bedrag voor. Dat prikkelde. Maar ik ben pas echt gaan uitzoeken hoe het zat toen ik zocht naar Stiglitz. Ik zag tussen alle engelse hits “interview met de top-econoom Stiglitz” staan, klikte en belandde op een blanco pagina waarop stond dat je hem kon kopen. Ik keek in de HTML die je niet ziet, maar er wel is (de metatags) en zag daar een verzameling unfug staan (zoiets als het dictee op bicat.web-log.nl). Zo’n pagina trekt bezoekers en jaagt tellers op en in de VS kun je dat dan verkopen (dit is geenszins mijn intentie met het economendagboek). Ik ben als econoom en Bergeijk louter geïnteresseerd in de vraag hoe dit soort non-informatie een rol kan spelen in de interneteconomie. Het blijft verbazen en is dus leuk.
Twee tellers
Op economie.blogspot.com staan twee tellers
De eerste teller is de nedstat teller. Je ziet wel dat hij er staat (een blauwig vierkantje met een rood grafieklijntje erin), maar je moet er op klikken om de cijfers te krijgen. Deze teller meldt:
Meet sinds ... 16 mei 2004
Totaal aantal pageviews tot nu toe 784
Drukste dag tot nu toe 9 augustus 2004
Pageviews 42
Tweeënveertig pageviews levert je een top drie plaatsering op in de Nederlandse tellertoptien voor het vakgebied “economie”. het lijkt dus veel (maar is dat niet zoals zal blijken).
De andere teller op deze website is de teller die je onderaan ziet staan. Die is er vanaf het eerste begin op 10 mei. Deze teller telt alleen unieke bezoekers en kan niet worden opgejaagd doordat iemand een aantal keren op één dag komt kijken of doordat hij een hele dag lang blijft kijken (dit gebeurt bij pagina's die zichzelf regelmatig verversen zoals op www.web-log.nl). Die iemand ben ikzelf bijvoorbeeld wanneer ik controleer of het er ook netjes op is gegaan. Dan zie ik weer tikfouten, plaatjes die te groot of te klein zijn, verbeter ik, ga ik weer kijken, tel ik weer mee en .... dat is niet eerlijk. De teller onderaan heeft daar geen last van. Hij meldt over de periode vanaf 10 mei
Total 697
Average Per Day 6
Average Visit Length 0:36
Last Hour 0
Today 0 (straks staat hij op één want dan ga ik kijken hoe het er op staat.
This Week 39
Ruwweg wordt er dus 170 keer per maand bezocht. En gelezen wordt er, denk ik, een keer of 80 (gezien de 36 seconden; plaatjes gaan direct natuurlijk en de tekstjes zijn kort, maar ik vind dat je toch wel 2 minuten moet zitten suffen voor je echt telt)
Wat kun je leren van dat getel?
De nedstat tellers kun je opjagen als het een Nederlandse website is (economie.weblog.com is hoogst modern amerikaans en daar kan het niet). Het is uitermate eenvoudig om 160 hits op een dag te krijgen op een Nederlandse website. Dus pas daarboven gaan we het een klein beetje serieus nemen als het om aantallen gaat (bij dit economendagboek gaat het om kwaliteit – buitendien geen enkele Nederlandse economiepagina komt boven de 160 per dag). Niet iedereen die mijn weblog kent, is zuiver op de graad. Hij of zij kan ijdel zijn en de eigen naam regelmatig intikken. Iedere studentassistent of co-auteur die zijn eigen naam intikt komt bij voorbeeld op mijn site. Het leuke van een teller is dat je dit met een klik op de teller kunt vaststellen, namelijk door te kijken hoe en waarvandaan mensen op de site komen.
Mensen kwamen hier onlangs met de volgense zoekwoorden (in volgorde van afnemende frekwentie): kim, knoester, artikel, wannet, economie, beukelsdijk, peters, mobile, hofman, verkoulen, michiel, schoonhoven, perpetuum, Kim, Wannet, kartelparadijs+bergeijk, gunnar, -baby, mark, jansen, het, bouwfraude, blauw en NAKE
Dit soort informatie (oud-studentassistente Kim Wannet is blijkbaar de geheime verleidster van economie.blogspot.com, who the hell is Knoester?) is de belangrijkste reden voor het hebben van een teller, niet het aantal hits, want dat zegt zoals uit het bovenstaande blijkt helemaal niets.
Hoe weet ik dit alles en ben ik in dit soort trivia geïnteresseerd geraakt. A) mijn broer reserveerde ooit een commerciele sitenaam, zeg maar naamvaneengrootbedrijf.com en kreeg er een groot bedrag voor. Dat prikkelde. Maar ik ben pas echt gaan uitzoeken hoe het zat toen ik zocht naar Stiglitz. Ik zag tussen alle engelse hits “interview met de top-econoom Stiglitz” staan, klikte en belandde op een blanco pagina waarop stond dat je hem kon kopen. Ik keek in de HTML die je niet ziet, maar er wel is (de metatags) en zag daar een verzameling unfug staan (zoiets als het dictee op bicat.web-log.nl). Zo’n pagina trekt bezoekers en jaagt tellers op en in de VS kun je dat dan verkopen (dit is geenszins mijn intentie met het economendagboek). Ik ben als econoom en Bergeijk louter geïnteresseerd in de vraag hoe dit soort non-informatie een rol kan spelen in de interneteconomie. Het blijft verbazen en is dus leuk.
maandag, oktober 11, 2004
Haiken
Geïnspireerd door deprosof, de dichtende depro, die (zo meldt l.i.p.) een dusdanig depressive site heeft dat men er nogal vrolijk van wordt, schreef ik de volgende haikec's. (En er gaan er als de tekenen mij niet bedriegen meer volgen: het recept is drie regels met 5 7 5 qua lettergrepen en een "onverwachte" observatie of vervreemdende gedachte in de laatste regel-men kan via de reageeroptie mee haiken)
Het marktmechanisme in de dichtkunst dus. Waarover de komende keren meer
Marktmechanisme:
wissel van informatie.
Vraag ontmoet aanbod.
Dalende curve:
demand of backwardbending?
Spelen met lijnen.
Invisible hand
of misschien is het handshake?
Kartelparadijs!
Het marktmechanisme in de dichtkunst dus. Waarover de komende keren meer
vrijdag, oktober 08, 2004
Bis In Idem
Vasectomie is een reden om even niet te bloggen (want men kan niet of nauwelijks zitten en zeker achter een pc is het dan moeilijk werken). De sterilisatie van de man dus. Soms gaat dat niet goed en dan sta je opeens met een derde dochter. Veel mensen adviseerden me destijds de uroloog aansprakelijk te stellen. Nu geloof ik niet zo in de claimcultuur en bovendien geeft het volgens mij een boel ergernis en energieverlies als je al dan niet via de advocatuur probeert je recht in medische zaken te halen.
Bovendien! Hoe leg je het die dochter later uit als ze er per ongeluk achterkomt: was ik soms niet gewenst? (nu ik het voor de tweede keer heb laten doen, negen jaar later, kon ik het haar mooi even vertellen. Leert ze meteen de waarde van kleine kansen - in dit geval minder dan een procent - die veel economen zich onvoldoende realiseren).
Bovendien! Moeten ze der in het ziekenhuis eigenlijk geen geld voor vragen? Soms heb je geluk als je pech hebt, concludeerde ik met Jan Kees die ik op een heel ander dossier aan de mail had.
Bovendien! In het leven moet je het rond gezondheid en dood nemen zoals het komt. Dat mensen dit niet doen en vinden dat ze overal maar recht op hebben maakt de gezondheidszorg zo duur als die is. Het is een gebrek aan respekt voor de kunst van het leven die de kunde van het leven zo ongelofelijk duur maakt.
Ondertussen heb ik wel de waarde van de juridische regel ne bis in idem (dit is latijns voor "niet nog een keer veroordelen") ondervonden. Als het even kan, inderdaad, want zo'n herhaalde operatie is behoorlijk pijnlijk door het vergroeide lidtekenweefsel. Maar soms moet het dus he.
Bovendien! Hoe leg je het die dochter later uit als ze er per ongeluk achterkomt: was ik soms niet gewenst? (nu ik het voor de tweede keer heb laten doen, negen jaar later, kon ik het haar mooi even vertellen. Leert ze meteen de waarde van kleine kansen - in dit geval minder dan een procent - die veel economen zich onvoldoende realiseren).
Bovendien! Moeten ze der in het ziekenhuis eigenlijk geen geld voor vragen? Soms heb je geluk als je pech hebt, concludeerde ik met Jan Kees die ik op een heel ander dossier aan de mail had.
Bovendien! In het leven moet je het rond gezondheid en dood nemen zoals het komt. Dat mensen dit niet doen en vinden dat ze overal maar recht op hebben maakt de gezondheidszorg zo duur als die is. Het is een gebrek aan respekt voor de kunst van het leven die de kunde van het leven zo ongelofelijk duur maakt.
Ondertussen heb ik wel de waarde van de juridische regel ne bis in idem (dit is latijns voor "niet nog een keer veroordelen") ondervonden. Als het even kan, inderdaad, want zo'n herhaalde operatie is behoorlijk pijnlijk door het vergroeide lidtekenweefsel. Maar soms moet het dus he.
(ik moet bij herlezing erg lachen om lidtekenweefsel)
