ƒ
maandag, augustus 30, 2004
Meer ideonlogica
Rob mailde me; dit maal via reguliere kanalen:
Heeft Adam Smith niet gezegd: "Consumption is the sole end and purpose of all production; and the interest of the producer ought to be attended to, only so far as it may be necessary for promoting that of the consumer."? Wie zijn wij om hem tegen te spreken? Niks geen nuance! Jij hebt (aan het eind van je stukje althans) dus gelijk en Gunnar zit met zijn vraag ("Wie zegt dat de 1000 besteed door producenten aan onproduktief lobbyen slechter zijn voor de economische welvaart dan 1000 besteed door consumenten aan DVD's, hamburgers en Centerparcs?") zit op het verkeerde spoor. Waarom zou de waarheid in het midden liggen?Ja waarom zou de waarheid in het middel liggen? We raken nu het fundament van het thema marktwerking waar het evenwicht immers altijd in het midden ligt. Los hiervan heeft Rob gelijk: vadertje Smith heeft altijd gelijk, maar Gunnar heeft natuurlijk ook wel een punt omdat iedere producent ook weer consument is. Een heel andere Rob verwoordde het ooit zo: "Wie zegt dat smeren en fêteren minder welvaartverhogend is dan gesubsidieerd macremeën?"
vrijdag, augustus 27, 2004
Oud Studentassistenten Dag
Een traditie is geboren! Gisteren bezochten we (Michiel, Bas, Kim, Robert, Peter, Peter) de Chinees. Dit alles in de beste traditie van het NMa-afdelingsuitje. Ik heb geen afdeling, maar wel studentassistenten die allemaal helpen met het echte economendenkwerk en dat ook blijven doen ook als ze al lang student-af zijn.
Het idee voor de OSD was er opeens. Kim en Peter gingen weg. Robert en Bas kwamen. En Michiel was nooit correct uitgegeten. En Marie en Ludo gaan ons binnenkort verlaten (maar die waren er op het laatste moment helaas niet bij, want op last minute vakantie en aan het verhuizen richting Genève)
Piece de resistance van de middag was een bezoek aan de ZAio ("Zorgautoriteit in opleiding", volgens Eric en die het kan weten). De huisvesting van het ZAio team te Utrecht was dramatisch beter dan verwacht. De inhoud van de discussies overtrof onze toch al hoge verwachtingen. Cees was ouderwets op dreef. Misja leidde een discussie over marktafbakening. En het mooie was dat Marja hoewel wij het volgens mij nergens mee eens waren, uiteindelijk toch blij was met onze steun voor een aantal ideeën rond het monitoren van de gezondheidsmarkt. En het was nuttig.
En doordat Kim eergisteren een acht gekregen had was de ODS opeens ook een beetje docturandussendag. (Docturandus betekent zo ongeveer: die nog doctor moet worden.) Volgen aan& bemoedigende woorden.
Het idee voor de OSD was er opeens. Kim en Peter gingen weg. Robert en Bas kwamen. En Michiel was nooit correct uitgegeten. En Marie en Ludo gaan ons binnenkort verlaten (maar die waren er op het laatste moment helaas niet bij, want op last minute vakantie en aan het verhuizen richting Genève)
Piece de resistance van de middag was een bezoek aan de ZAio ("Zorgautoriteit in opleiding", volgens Eric en die het kan weten). De huisvesting van het ZAio team te Utrecht was dramatisch beter dan verwacht. De inhoud van de discussies overtrof onze toch al hoge verwachtingen. Cees was ouderwets op dreef. Misja leidde een discussie over marktafbakening. En het mooie was dat Marja hoewel wij het volgens mij nergens mee eens waren, uiteindelijk toch blij was met onze steun voor een aantal ideeën rond het monitoren van de gezondheidsmarkt. En het was nuttig.
En doordat Kim eergisteren een acht gekregen had was de ODS opeens ook een beetje docturandussendag. (Docturandus betekent zo ongeveer: die nog doctor moet worden.) Volgen aan& bemoedigende woorden.
donderdag, augustus 26, 2004
Ideonlogisch
Met Gunnar mail ik heel wat af. Alles in de beste harmonie en op het scherpst van de snede. Gunnar schrijft een dik rapport. Ik schrijf er mails over.
Ja, wie zegt dat? En hoe zit dat in de theorie? Dit argument duikt altijd op in dit soort discussies. Het wordt dikwijls met het dedain van de definitieve dooddoener geponeerd
Toch blijft het knagen, he? Dat argument. Het is verwarring tussen besteden en nut, denk ik. Lobbyen legt beslag op productiefactoren die een alternatieve aanwending zouden kunnen vinden in productie maar nu louter worden aangewend voor het verwerven van de voordelen van marktverstoring of dominantie. Hamburgers leggen dat beslag op productiefactoren die mogelijk een andere nuttigere aanwending hebben, maar ze zijn direct gerelateerd aan productie ten behoeve van beheoeften.
Gunnar, het herverdelingsargument bij kartels is volgens mij een elementaire denkfout die te veel gemaakt wordt om in dit rapport te komen. Er is veel literatuur over dit vraagstuk en veel empirie. In het algemeen geldt dat bedrijven net zo lang zullen lobbyen, omkopen en procederen tot die kosten gelijk zijn aan de verwachtte winst van een monopoliepositie. Is de monopoliewinst 1000 dan zal bij 4 bedrijven ieder bedrijf 250 investeren. Wie de buit binnenhaalt heeft een winst van 750; wie misgrijpt een verlies van 250. De herverdeling vindt dus niet alleen plaats van consumenten naar producenten, maar ook van losers naar winnaar. Die 4 maal 250 zijn dupe (Directly unproductive expenditures) en dupes duperen. In een zeer specifiek geval kan er sprake zijn van zero dupes. Dit is de case die door economen tot het algemene geval is bestempeld. Iedere keer als ik het zie krijg ik er hoofdpijn van. Het is ook beleidsmatig fout om louter het allocatie-effect als basis voor de prioritering te nemen. Stel je twee kartelsituaties voor waarbij de prijsopslag identiek is. Een situatie met een hoge vraag elasticiteit en een met een lage. Je ziet mijn punt.
Peter, wat betreft het herverdelingspunt, daar zullen we in het rapport wat genuanceerder over zijn want we zien je punt. Het is natuurlijk wel een punt voor debat: wie zegt dat de 1000 besteed door producenten aan onproduktief lobbyen slechter zijn voor de economische welvaart dan 1000 besteed door consumenten aan DVD's, hamburgers en Centerparcs?
Ja, wie zegt dat? En hoe zit dat in de theorie? Dit argument duikt altijd op in dit soort discussies. Het wordt dikwijls met het dedain van de definitieve dooddoener geponeerd
Gunnar, ik schreef het wat ongenuanceerd op zodat het punt aan zou komen. Ergens in het midden ligt de waarheid. (Mijn favo is F.M. Fischer’s beschouwing uit 1985, “The Social Costs of Monopoly and Regulation: Posner Reconsidered”, herdrukt als hoofdstuk 26 in M.P. Schinkel (red.) Microeconomics: essays in theory and applications, Cambridge university press, Cambridge, 1999, blz. 404-410.
Schaduwboekhouden is overigens onproductief, evenals voorvergaderen. Dit zie je niet in het allocatieverlies terug, maar wel in de extra kosten van de consument (prijsopdrijving maal resulterend volume). Ik heb ook een mening over de vraag of omkopen slecht is voor de doelmatigheid. Maar als we de nuance wat meer zoeken en vinden langs bovenstaande lijn zie ik geen probleem.
Toch blijft het knagen, he? Dat argument. Het is verwarring tussen besteden en nut, denk ik. Lobbyen legt beslag op productiefactoren die een alternatieve aanwending zouden kunnen vinden in productie maar nu louter worden aangewend voor het verwerven van de voordelen van marktverstoring of dominantie. Hamburgers leggen dat beslag op productiefactoren die mogelijk een andere nuttigere aanwending hebben, maar ze zijn direct gerelateerd aan productie ten behoeve van beheoeften.
woensdag, augustus 25, 2004
Ooit "Afgeschreven" & Nu Weer Retecool
Vandaag wachtend op de lift bij CentER viel ik midden in een conversatie over Morse. Dit is de code met 'puntjes' en 'streepjes' of dits en daaah's of 'kort' en 'lang' die destijds werd gebruikt in het telegrafisch verkeer. Da's lang geleden, maar ik heb het nog geleerd toen ik in de tijd voor het internet met andere landen contact probeerde te onderhouden met amateurradiozender in het Oostblok (dat bestond toen nog) of Trinidad en Tobago.
Een radiozendamateur met een kastje van honderd Watt uit Riga kon op de 80-meterband waar ik me destijds ophield alleen doordringen tot Nederland met fluittonen, dus dat was sleutelen met de seinsleutel en opnemen. Dit gebruik was meende ik definitief in onbruik geraakt. Radio Scheveningen is er bij voorbeeld een jaar geleden definitief mee opgehouden.
Te Tilburg voerden onder mijn neus twee jonge economen echter een boeiend gesprek over het hernieuwde gebruik van Morse waaruit bleek dat de Amerikanen het weer invoeren (dit detail is me ontgaan) en dat het nog steeds wordt geëxamineerd.
Ik probeerde me nog wat afzijdig te houden, want als de jeugd aan het woord is moeten grijze haren slechts toehoren. Toen ze echter niet wisten hoe de code was gekoppeld aan letters (E een puntje I twee puntjes, S drie puntjes, T een streep, M twee strepen, O drie strepen, enzovoorts) kon ik me niet meer inhouden: "De frekwentie van de letters in de Engelse taal is gekoppeld aan de duur van het morse teken. De 'E' komt het vaakst voor en is dus het kortste".
Ja dàt menselijk kapitaal is nog prima in orde, hé? En ik hang die morse-diploma's morgen meteen aan de muur op kantoor. Iedereen mag ze komen bekijken. Vet cool! Da bomba.
(het morse betekent "to rehabilitate and educate")
Een radiozendamateur met een kastje van honderd Watt uit Riga kon op de 80-meterband waar ik me destijds ophield alleen doordringen tot Nederland met fluittonen, dus dat was sleutelen met de seinsleutel en opnemen. Dit gebruik was meende ik definitief in onbruik geraakt. Radio Scheveningen is er bij voorbeeld een jaar geleden definitief mee opgehouden.
(Alleen bij een SMS bericht hoor je tegenwoordig nog morsecode. Let maar op drie keer kort "S", twee keer lang "M", drie keer kort "S". Dit soort nostalgie is echter paarlen voor de zwijnen)In college's gebruikte ik mijn beheersing van de Morse code (ik heb diploma's voor 14 woorden per minuut, dat is 70 lettertekens) altijd als een voorbeeld van human capital dat van het ene op het andere moment kan worden afgeschreven (en ik weet ook veel van APL en DOS en daar heb ik ook niks meer aan tegenwoordig).
Te Tilburg voerden onder mijn neus twee jonge economen echter een boeiend gesprek over het hernieuwde gebruik van Morse waaruit bleek dat de Amerikanen het weer invoeren (dit detail is me ontgaan) en dat het nog steeds wordt geëxamineerd.
Ik probeerde me nog wat afzijdig te houden, want als de jeugd aan het woord is moeten grijze haren slechts toehoren. Toen ze echter niet wisten hoe de code was gekoppeld aan letters (E een puntje I twee puntjes, S drie puntjes, T een streep, M twee strepen, O drie strepen, enzovoorts) kon ik me niet meer inhouden: "De frekwentie van de letters in de Engelse taal is gekoppeld aan de duur van het morse teken. De 'E' komt het vaakst voor en is dus het kortste".
Ja dàt menselijk kapitaal is nog prima in orde, hé? En ik hang die morse-diploma's morgen meteen aan de muur op kantoor. Iedereen mag ze komen bekijken. Vet cool! Da bomba.
(het morse betekent "to rehabilitate and educate")
vrijdag, augustus 20, 2004
Trio economico
Voor al uw partijen en feesten. Gedistingeerd en nooit out of tune. Harmonieën en gevoel voor de juiste balans. Ritme & rap. En met een vrolijke noot. Natuurlijk. Altijd veel vrolijke noten.
Het Basisboek Markt en Microeconomie zat vandaag in de post met een aardig briefje van Otto: "Geniet van dit kwaliteitsprodukt!" Inderdaad. Boeken zat geschreven, maar zo'n eerste cd-tje, dat geeft wel toch een apart gevoel. Op naar de top-40.
Het Basisboek Markt en Microeconomie zat vandaag in de post met een aardig briefje van Otto: "Geniet van dit kwaliteitsprodukt!" Inderdaad. Boeken zat geschreven, maar zo'n eerste cd-tje, dat geeft wel toch een apart gevoel. Op naar de top-40.
woensdag, augustus 18, 2004
Economics according to competition lawyers
This morning I received an invitation. RBB is opening a Dutch branch. It claims to be first in providing commercial economic advice in competition policy cases in The Netherlands. This may be a bit beyond realtity, since many (semi)commercial and (semi) academic suppliers are already on the market, although it is probably true that those activities are always part of a broader set of economic analysis.
Anyhow. Welcome RBB! Unfortunately I will not attend. The reason is that the invited speakers and discussants are all lawyers:
I will not learn anything if I go there to hear those guys and girls. These lawyers will allways play down economics. Bad choice, bad start, RBB.
(Desondanks: ik gun Emile en Mathijs wel wat. Ze willen graag een primeur. Daarom krijgen ze vast de primeur van de eerste engelstalige blog in het economendagboek. Pieter komt bovendien spreken. Het wordt vast toch leuk en anders zorgt Matthijs zelve vast wel voor wat vuurwerk)
Anyhow. Welcome RBB! Unfortunately I will not attend. The reason is that the invited speakers and discussants are all lawyers:
- Pieter Kalbfleisch
- Paul Glazener (Allen & Overy)
- Winfred Knibbeler (Freshfields)
- Martijn Snoep (De Btauw Blackstone Westbroek) and
- Chistof Swaak (Stibbe)
I will not learn anything if I go there to hear those guys and girls. These lawyers will allways play down economics. Bad choice, bad start, RBB.
(Desondanks: ik gun Emile en Mathijs wel wat. Ze willen graag een primeur. Daarom krijgen ze vast de primeur van de eerste engelstalige blog in het economendagboek. Pieter komt bovendien spreken. Het wordt vast toch leuk en anders zorgt Matthijs zelve vast wel voor wat vuurwerk)
zondag, augustus 15, 2004
De wetenschap en het Woord
Fieke van der Lecq schrijft in ESB over het voornemen van Lans om de lessenaar te vervangen door de kansel. Ze ziet het als een heel bijzondere stap om iets geheel nieuws te doen. 't Is natuurlijk wel opmerkelijk en apart. Maar wie zijn klassieken en modernen kent, weet dat het niet zo heel bijzonder is. Economie en theologie liggen in elkaars verlengde.
Onze vader, Adam Smith was een halve dominee met zijn boek over Moral sentiments . Opa Malthus was een hele dominee en meer dan een halve econoom. En ook tegenwoordig is het niks bijzonders als economische voormannen zich overgeven aan de diepere analyse van het Woord: de grote roerganger van AEP Rutten zelve natuurlijk, maar ook Witteveen ("Economie en soefisme") en Ruding (adviseert Zijne Heiligheid en schreef een boek Het gaat om meer dan geld alleen). Gepromoveerde economen die het ver geschopt hebben in het financieel economische beleid en voorgangers met visie en geloof.
Dat is overigens niet altijd een voordeel. Over Ruding recenseerde ik in NRC
Over Rutten is destijds erg lacherig gedaan en hij verdiende dat ook wel een beetje. Maar zijn voorspelling van een Fatima wonder op 11 april 2002 tussen 20u.30 en 20u.45 te Garabandal (Spanje) is waarschijnlijk wel zijn meest wetenschappelijke uitspraak geweest. Want falsifieerbaar, sprak de oude Popperiaan. Waarvan acte.
Onze vader, Adam Smith was een halve dominee met zijn boek over Moral sentiments . Opa Malthus was een hele dominee en meer dan een halve econoom. En ook tegenwoordig is het niks bijzonders als economische voormannen zich overgeven aan de diepere analyse van het Woord: de grote roerganger van AEP Rutten zelve natuurlijk, maar ook Witteveen ("Economie en soefisme") en Ruding (adviseert Zijne Heiligheid en schreef een boek Het gaat om meer dan geld alleen). Gepromoveerde economen die het ver geschopt hebben in het financieel economische beleid en voorgangers met visie en geloof.
Dat is overigens niet altijd een voordeel. Over Ruding recenseerde ik in NRC
Waarom zijn de economische inzichten van Ruding in marmer gegrift? Misschien is de verklaring wel dat Ruding de gehele Haagse consensus over financieel economisch beleid herleidt tot de pauselijke encycliek Centesimus Annus uit 1991. Het kartelverbod, intern en extern evenwicht, begrotingsconsolidatie, vrijheid van onderneming, particulier eigendom, activerend arbeidsmarktbeleid. Het zijn allemaal exportproducten van de Heilige Stoel. En daarmee zijn de economische opvattingen natuurlijk onfeilbaar.
Ruding zelf ziet louter voordelen van zijn rechtlijnigheid; het maakt zijn beschouwingen over monetaire kwesties, belastingen en de Nederlandse economie evenwel onnodig zelfgenoegzaam, steriel en veel te voorspelbaar.
Anders is dit gesteld met de delen die handelen over de moraal van werken, verdelen en produceren. Hier intrigeren Rudings opvattingen, die nog actueler zijn dan hij zich zal hebben gerealiseerd toen hij de desbetreffende bijdragen selecteerde. Rudings pleidooi voor meer ethiek in het (bedrijfs)economisch handelen komt op tijd voor de noodzakelijke heroriëntering van het Nederlandse bedrijfsleven dat getergd wordt door de naweeën van boekhoudschandalen, bouwfraude en beursschermutselingen. Daarbij kan overigens ook worden geput uit werk van Rudings ambtsvoorgangers, bijvoorbeeld de door Witteveen in 2001 gepubliceerde studie Soefisme en economie. Minister van Financiën lijkt de baan bij uitstek om je te realiseren dat het om meer dan geld alleen gaat. Een uitstekende basis voor levensbeschouwelijke reflectie op het economische systeem.
Een van de hoofdthema’s wordt gevormd door het versterken van corporate governance. Hierbij gaat het om de normen en waarden die centraal staan bij het besturen van ondernemingen. Soms zijn Rudings opvattingen triviaal (“men moet zich aan de wet houden”). In andere gevallen komt zijn ervaring in de publieke en particuliere sectoren en aan beide zijden van de Atlantische Oceaan beter tot zijn recht. Dan levert zijn unieke perspectief toegevoegde waarde. Bijvoorbeeld bij het analyseren van het spanningsveld tussen ethische normen (die essentieel zijn voor de reputatie en dus de continuïteit van de onderneming) en beloningssystemen die onvermijdelijk leiden tot korte-termijndenken. Ruding onderkent dat de tucht van de markt het interne zelfregulerende en zelfreinigende vermogen niet kan afdwingen. Oplossingen zoekt hij in aanvullende regulering zoals het inbouwen van checks en balances, het aanpakken van beschermingsconstructies, grotere transparantie (inclusief bonussen van het topmanagement) en échte onafhankelijkheid van accountants. Zulke maatregelen spreken aan en zijn realiseerbaar. Ruding bepleit bovendien dat het topmanagement een voorbeeld moet stellen door het naleven van normen en waarden. Het zou inderdaad mooi zijn indien het opbouwen ven handhaven van integriteit en het aanleren van verantwoordelijkheidsgevoel, vertrouwen en betrouwbaarheid meer aandacht kreeg in het bedrijfsleven. Dat pleidooi is niet zonder betekenis, maar de realist zal zijn kaarten eerder zetten op juridische middelen die het mogelijk maken bestuurders persoonlijk en voelbaar verantwoordelijk te stellen.
Over Rutten is destijds erg lacherig gedaan en hij verdiende dat ook wel een beetje. Maar zijn voorspelling van een Fatima wonder op 11 april 2002 tussen 20u.30 en 20u.45 te Garabandal (Spanje) is waarschijnlijk wel zijn meest wetenschappelijke uitspraak geweest. Want falsifieerbaar, sprak de oude Popperiaan. Waarvan acte.
zondag, augustus 08, 2004
Dubbeltalent II
Rob, die goed kan (onder)zoeken (en dat mag ook wel als je de regering wetenschappelijk van raad moet voorzien), mailde me op mijn priveadres dat ik bij dubbeltalenten alleen maar naar beeldende kunsten keek. Hij dacht hieraan toen hij achter de piano zat:
Maar ik was het me vooral niet bewust doordat ik zelf wel onverdienstelijk piano en gitaar speel en nooit het gevoel heb dat ik een beter muzikant dan econoom was of zou kunnen zijn. Bij het schilderen heb ik dat gevoel wel. Econoom ben ik natuurlijk louter vanwege de wet van de comparatieve voordelen (en de relatieve beloningsvoeten).
Ik heb met Baumol uitvoerig gesproken (zie de eerdere blog) over de tegenstelling tussen het precieze en exacte en het intuitieve multinterpretabele van de werken van dat de schilder-econoom/wetenschapper. Preciesheid en exactheid horen voor mij wel bij schrijvers, dichters en componisten en daar is de tegenstelling minder - maar dit is een (te) persoonlijk perspectief.
Ik ga op zoek naar een cd van Huetink want ik wil hem wel een keer horen en ik zoek ook naar een van zijn boeken met een barokke omslag, want als dat een schilderij of tekening van hem zelf is komt hij in aanmerking voor het triotalent (net als Jan Pen overigens, maar die speelt alleen voor zichzelf, denk ik)
Niet dat ik mezelf als talent zie, noch als econoom noch muzikaal, maar wat dacht je bijvoorbeeld van iemand als Roefie Hueting?Daar zit wat in. Rob's punt over het monopolie van de schilderende economen begrijp ik. Er zijn nog anderssoortige dubbeltalenten, maar die komen relatief vaker voor: de dichtende bedrijfseconoom, de econometronoom, de onzichtbare bakpan. Dit is een reden om te kijken naar schilders.
Maar ik was het me vooral niet bewust doordat ik zelf wel onverdienstelijk piano en gitaar speel en nooit het gevoel heb dat ik een beter muzikant dan econoom was of zou kunnen zijn. Bij het schilderen heb ik dat gevoel wel. Econoom ben ik natuurlijk louter vanwege de wet van de comparatieve voordelen (en de relatieve beloningsvoeten).
Ik heb met Baumol uitvoerig gesproken (zie de eerdere blog) over de tegenstelling tussen het precieze en exacte en het intuitieve multinterpretabele van de werken van dat de schilder-econoom/wetenschapper. Preciesheid en exactheid horen voor mij wel bij schrijvers, dichters en componisten en daar is de tegenstelling minder - maar dit is een (te) persoonlijk perspectief.
Ik ga op zoek naar een cd van Huetink want ik wil hem wel een keer horen en ik zoek ook naar een van zijn boeken met een barokke omslag, want als dat een schilderij of tekening van hem zelf is komt hij in aanmerking voor het triotalent (net als Jan Pen overigens, maar die speelt alleen voor zichzelf, denk ik)
zaterdag, augustus 07, 2004
The Invisible Handshake
(65cm x 90cm van peeter burgeik uit 2003)
Een collage die gaat over de onzichbare hand(druk). Dit is een allegorie van economen op het marktmechanisme en kartels. De in Nederland ontdekte kartels komen in de elementen en de 'grondstoffen' van het werk naar voren. Het werk hangt nu op de NMa
vrijdag, augustus 06, 2004
Ook op vakantie blijft men econoom
Den Burg - Texel (de rotonde vlak bij de Albert Heijn): Twee benzine pompen, ieder aan een kant van de weg. Enige centen prijsverschil, te overbruggen door vijf meter te rijden (Dit is al veel langer aan de gang. Vorig jaar werd door beide benzine stations de prijs nog op grote borden vermeld - ondanks het prijsverschil. Nu doet alleen de goedkoopste dat. Voor de rationele consument moet dat echter geen probleem zijn. Die ene prijs is reeds bekend, de andere leest men af aan de pomp.)
Ringvaart Haarlemmermeer (Burgerveen, nabij de Leimuiderbrug gespot vanaf zeilschip Sasso): Twee viswinkels (palingrokerijen) naast elkaar. Twee winkels voor het zelfde product, binnen vijf meter (en ieder een eigen parkeerterrein). Het is familie, dus het lijkt wel alsof dat toch wat rationeler kan. Maar misschien is het dat wel...
Ringvaart Haarlemmermeer (Burgerveen, nabij de Leimuiderbrug gespot vanaf zeilschip Sasso): Twee viswinkels (palingrokerijen) naast elkaar. Twee winkels voor het zelfde product, binnen vijf meter (en ieder een eigen parkeerterrein). Het is familie, dus het lijkt wel alsof dat toch wat rationeler kan. Maar misschien is het dat wel...
Twitter
